Czy nieletni może mieć obrońcę?

W postępowaniu wyjaśniającym oraz postępowaniu opiekuńczo-wychowawczym nieletni może mieć obrońcę (art. 36 par. 1 oraz art. 44 Ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich). Powyższe stanowi uprawnienie nieletniego i chociaż często warto, to nie musi on z niego korzystać

Istnieją także sytuacje kiedy nieletni musi mieć obrońcę i bez jego udziału sprawa w ogóle nie może się toczyć (tzw. obrona obligatoryjna):

  1. W toku postępowania wyjaśniającego obrona nieletniego jest obligatoryjna w następujących sytuacjach:
    a) w sytuacji gdy interesy nieletniego są sprzeczne z interesami jego rodziców lub opiekuna (np. gdy postępowanie wyjaśniające zostało wszczęte w oparciu o zawiadomienie rodziców nieletniego albo jednego z nich);
    b) w sytuacji gdy nieletni został umieszczony w schronisku dla nieletnich.

  2. W postępowaniu poprawczym nieletni każdorazowo obligatoryjnie musi mieć obrońcę przed sądem.

 W przedstawionych wyżej sytuacjach jeżeli nieletni nie ma obrońcy z wyboru, prezes sądu wyznacza mu obrońcę z urzędu. Obrońcą nieletniego może być tylko adwokat.